กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 511 ความคิดของเธอเริ่มสั่นคลอน
เมื่อเห็นภรรยาเริ่มควบคุมอารมณ์ไม่อยู่มากขึ้นเรื่อย ๆ ซุนฉี่เฟิงก็ยกมือกดไหล่เธอเบา ๆ
“ฮุ่ยหลิง ฉันรู้ว่าเธอเป็นห่วงอ้ายตี๋” เขาเตือนโดยเก็บอาการนิ่งสนิท “แต่เธอตื่นเต้นขนาดนี้จะทำให้อ้ายตี๋กลัวเอาได้”
พูดจบ ดวงตาหลังเลนส์แว่นก็มองซุนอ้ายตี๋ น้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย “อ้ายตี๋ เราเป็นครอบครัวเดียวกัน ต่อไปถ้ามีปัญหาอะไรก็บอกฉันกับแม่ของเธอได้ อย่าเก็บไว้คนเดียว แล้วก็อย่าคิดทำอะไรโง่ ๆ อีก ได้ไหม?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซุนอ้ายตี๋ก็ขยับริมฝีปาก ก่อนถามเสียงเบา “บอกพวกคุณแล้วมีประโยชน์เหรอ?”
ซุนฉี่เฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ความไม่พอใจค่อย ๆ ผุดขึ้นในใจ