กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 510 เด็กผู้หญิงสมัยนี้น่ารักจริง ๆ
“อืม!” ซุนอ้ายตี๋พยักหน้าแรง ๆ น้ำเสียงหนักแน่น “ฉันไม่อยากกลับไปแล้ว”
“ได้” เจียงหยวนยกมุมปากเล็กน้อย พูดเสียงเบา “งั้นฉันเข้าใจแล้ว”
สี่สี่นั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับ มือที่จับพวงมาลัยกระชับแน่นขึ้น ลึก ๆ ในใจอดดีใจกับซุนอ้ายตี๋ไม่ได้
ที่ผ่านมาเธออาจโชคร้ายจริง ๆ แต่ตอนนี้เธอได้พบกับเจียงหยวนแล้ว นี่คือโชคดีที่สุดของเธอ
ขอเพียงซุนอ้ายตี๋ผลักไสพ่อแม่บุญธรรมที่ไม่รักเธอออกไปได้อย่างเด็ดเดี่ยว วันข้างหน้าย่อมดีขึ้นเรื่อย ๆ อย่างแน่นอน