บทที่ 347 เธอต่างหากคือน้องสาวแท้ ๆ ของพี่ชาย

บทที่ 347 เธอต่างหากคือน้องสาวแท้ ๆ ของพี่ชาย

เมิ่งอวิ๋นหลานหลุบตาลง ท่าทางหงอยเหงาไร้ชีวิตชีวา

เมิ่งจือเวยปวดใจขึ้นมา จึงยืนกรานว่า “ฉันว่าเปลี่ยนไปกินที่อื่นดีกว่า”

“คุณอา” คิ้วเข้มของเมิ่งอวิ๋นถิงขมวดเข้าหากัน แววไม่พอใจปรากฏชัด “กินที่นี่แหละ ไม่เห็นมีอะไรไม่ดี”

เมิ่งอวิ๋นหลานเอ่ยอย่างหวาด ๆ “คุณอา ไม่ต้องเปลี่ยนร้านหรอก ที่นี่ก็ดีแล้ว”

พอเมิ่งจือเวยได้ยินก็ยิ่งสงสารเธอ “หลานหลาน เธอเป็นเด็กดีจริง ๆ”

เจียงหยวนพลิกดูเมนูอย่างไม่ใส่ใจ ไม่ได้สนใจคนเหล่านั้นเลยสักนิด

ฟู่เสี่ยวเสี่ยวต่างหากที่ได้ยินบทสนทนาของพวกเธอแล้วอดเหลือบมองไปหลายครั้งไม่ได้ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าผู้ชายคนนั้นดูคุ้นหน้าอยู่เหมือนกัน