กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 346 เมิ่งอวิ๋นถิงก็สังเกตเห็นว่าเจียงหยวนมาถึง
พอเถ้าแก่ได้ยินซือซือพูดแบบนั้น ถึงได้รู้ว่าเธอเป็นคนอยู่เบื้องหลัง!
เขาเสียใจจนแทบคลั่ง ถ้ารู้แต่แรกว่าคู่รักคู่นี้ชอบก่อเรื่องขนาดนี้ เขาคงไม่เอาแมวขนสีทองไล่เฉดของเธอมา
เถ้าแก่ร้อนใจจนเหงื่อเต็มหน้าผาก แต่ก็ได้แต่พยายามรักษาท่าทีสงบนิ่ง “สหาย เพื่อน มีอะไรก็คุยกันดี ๆ ได้ เรานั่งลงค่อย ๆ คุยกันดีไหม?”
“อยากคุยเหรอ? ได้สิ” เฉินจื่อฉีเดินเข้ามาพร้อมชูกุญแจมือสีเงินขึ้น “ไปคุยกันที่สถานีตำรวจ”
เถ้าแก่เข่าอ่อน ทรุดฮวบลงนั่งกับพื้นทั้งตัว