บทที่ 108 มองมนุษย์เป็นศัตรู

บทที่ 108 มองมนุษย์เป็นศัตรู

บ้านของนกฮูกถูถูอยู่ในสวนป่าห่างจากคฤหาสน์ชานเมืองไป 8 กิโลเมตร

พอจอดรถแล้ว อียาก็พาพวกเธอไปหานกฮูกถูถู

วันนี้ท้องฟ้าถูกเมฆครึ้มบดบัง ประกอบกับกิ่งก้านใบไม้ในสวนป่าที่หนาทึบซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ สภาพแวดล้อมโดยรอบจึงถูกปกคลุมด้วยบรรยากาศมืดครึ้มชวนขนลุก

รังของนกเค้าแมวอยู่บนต้นไม้ พรางตัวได้อย่างมิดชิด หากไม่สังเกตให้ละเอียดก็ไม่มีทางพบเห็น

อียาบินไปที่ปากรังแล้วร้องเรียก “ทูทู ฉันพาพวกเธอมาแล้ว”

ไม่นานนัก นกเค้าแมวตัวหนึ่งก็มุดออกมา

มันชะโงกมองลงไปใต้ต้นไม้อย่างระแวดระวัง แล้วถามเสียงต่ำว่า “มนุษย์พวกนี้ไว้ใจได้จริงเหรอ?”