กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 109 เขาฝังคนไว้ในแปลงดอกไม้
เมิ่งเสี่ยวข่ายติดต่อสำนักงานป่าไม้เรียบร้อยแล้ว ทางนั้นกำลังจัดเตรียมสัตวแพทย์ไว้ พร้อมผ่าตัดให้นกเค้าแมวคูหลุนได้ทุกเมื่อ
เมิ่งเสี่ยวข่ายนั่งลงที่เบาะคนขับ คาดเข็มขัดนิรภัยพลางพูดว่า “ทางนั้นส่งที่อยู่มาให้ฉันแล้ว เป็นฐานคุ้มครองสัตว์ป่าอวิ๋นจิง ตอนนี้ฉันจะตั้งระบบนำทางไปที่นั่น เส้นทางบนจอจะลากยาวเหมือนหางไปถึงจุดหมาย”
“ได้” เจียงหยวนให้นกเค้าแมวคูหลุนหนุนตัก แล้วใช้เสื้อคลุมห่อตัวมันไว้อย่างมิดชิด
แมวขนหยิกเดซี่ นกฮูกถูถู และอียายืนอยู่บนเบาะข้างเธอ
พวกมันมองคูหลุนที่อ่อนแรง ใบหน้าเล็กปุกปุยเต็มไปด้วยความเศร้า นุ่มฟูราวกับหรงหรง