กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 107 จากไปแล้วหรือถูกฝังไปแล้ว
“ที่แท้ก็กำลังหาเอกสารลับกันนี่เอง” ซูเหมยเผยรอยยิ้มโล่งอก “ขอให้พวกคุณหาเจอเร็ว ๆ นะ”
เมิ่งเสี่ยวข่ายมองเธออย่างเก็บอาการนิ่งสนิท “ขอบคุณ”
คนรับใช้ยกชาดำมาให้
เมิ่งเสี่ยวข่ายกระหายน้ำอยู่บ้างจริง ๆ เขาจึงยกขึ้นดื่มไปสองสามอึก
เจียงหยวนอุ้มแมวขนหยิกกลับมา แล้วมองซูเหมยยิ้ม ๆ “แมวตัวนี้น่ารักมากจริง ๆ เมื่อกี้พี่ซูเหมยบอกว่าฉันพามันกลับไปได้จริงเหรอ?”
ซูเหมยพยักหน้า “ใช่ ถ้าชอบก็พากลับไปได้”
“งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ” เจียงหยวนแสดงสีหน้าซาบซึ้ง “ขอบคุณที่ยอมยกมันให้”
“ไม่ต้องเกรงใจ” ซูเหมยผายมือเชิญให้เธอนั่ง “ลองชิมชาดำกับขนมของที่บ้านสิ”