เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“หากเจ้ามีความคิดอะไรกันอื่นใด ตอนนี้จะกลับใจยังทัน”
หลิงเฮ่อวางตำราลงบนโต๊ะหนังสือแล้วลุกขึ้นยืน ตัวเขาสูงกว่าจ้าวหวนอยู่ครึ่งศีรษะ
เขาหลุบตามองหัวหน้าสำนักราชการผู้เฉลียวฉลาดและเจนจัดผู้นี้ น้ำเสียงราบเรียบประหนึ่งกำลังเอ่ยถึงเรื่องไม่สลักสำคัญอันใด “หากข้ามีความคิดอื่นจริง ก็คงไม่รอมาจนถึงปานนี้
เจ้ากลับไปบอกท่านอ๋อง อีกสามวันในยามซวี ข้าจะไปถึงตรงเวลา ลำพังเพียงคนเดียว”
ชิงเหอเงยหน้าขึ้นฉับพลัน “หลิง...” ด้วยความร้อนใจแทบจะพลั้งปากตะโกนชื่อของเขาออกมา “ไม่ได้ ข้าจะไปเป็นเพื่อนเจ้า”
“เจ้าอยู่ที่โรงเตี๊ยมรอข้า”
หลิงเฮ่อผ่อนน้ำเสียงให้อ่อนลง “สุสานมีปราณหยินหนาทึบ ไม่เหมาะที่สตรีจะไป เชื่อฟังเถิด”
ชิงเหออ้าปากค้าง ต่อหน้าคนนอก ในที่สุดนางก็มิได้โต้แย้ง
สามวันให้หลัง ยามซวี