ตอนที่ 192 อ๋องพิทักษ์อุดร

ม่านตาของหลิงเฮ่อหดเกร็งลงเล็กน้อย

การเดินทางครั้งนี้เขากับชิงเหอใช้สถานะเทียม ตลอดทางไม่เคยเปิดเผยเบื้องหลัง ทว่าคนผู้นี้กลับเอ่ยทำลายความเป็นมาของเขาได้ในคำเดียว

“เจ้าคือใคร”

“คนที่อยากทำการเจรจาแลกเปลี่ยนกับพวกเจ้าสักเรื่องหนึ่ง”

ชายคนนั้นเหน็บพัดกระดาษกลับเข้าที่เอว คลำหยิบป้ายทองแดงอันหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ แล้วแกว่งไปมาตรงหน้าหลิงเฮ่อคราหนึ่ง

บนป้ายทองแดงสลักอักษร “จ้าว” ตัวหนึ่ง ด้านหลังคือง้าวยาวสองเล่มไขว้กัน นั่นคือสัญลักษณ์ขององครักษ์ส่วนตัวแห่งจวนเจ้าอ๋องพิทักษ์อุดร

ชิงเหอถอยหลังครึ่งก้าวไปตามจิตสำนึก มือสัมผัสถูกดาบสั้นในแขนเสื้อแล้ว

“อย่าตึงเครียดไป” ชายคนนั้นเก็บป้ายทองแดง “หากข้าคิดจะลงมือไม่ดีต่อพวกเจ้า วางยาพิษในโรงน้ำชาย่อมง่ายดายกว่าล่อพวกเจ้ามาที่นี่มากนัก”