กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ท่านกั๋วกงอย่าได้มีโทสะไป ยามที่เจ้าอยู่ที่จวนหย่งหนิง เปิ่นหวังก็อยู่ที่นั่นพอดี
ยามที่เจ้าเดินออกจากโรงเตี๊ยมเยว่ไหล มิใช่ว่าถูกขอทานน้อยผู้หนึ่งขวางทางขอทานหรอกหรือ ตอนนั้นคุณหนูข้างกายเจ้ายังให้เงินก้อนย่อยไปเม็ดหนึ่งด้วย!
ยามนั้นเปิ่นหวังอยู่ที่โรงน้ำชาฝั่งตรงข้าม เห็นทิศทางที่พวกเจ้าควบม้าไปก็คือจวนหย่งชาง ดังนั้นข้าจึงรีบตามกลับมา สั่งให้จ้าวหวนคอยเฝ้าอยู่ที่จวนหย่งชางทุกเมื่อเชื่อวันเพื่อแสร้งพบพวกเจ้าโดยบังเอิญ”
คำอธิบายนี้ฟังมีเหตุผล หลิงเฮ่อจึงมิได้ตามติดซักไซ้ไม่เลิกรา
“มิทราบว่าท่านอ๋องนัดคนแซ่หลิงมาที่นี่ มีเรื่องสำคัญอันใดจะสนทนารึ”
จ้าวอันถิงได้ยินคำนั้น สีหน้าก็ค่อย ๆ เคร่งขรึมจริงจังขึ้นมา