ตอนที่ 184 เด็กชายหญิงพรหมจรรย์

“อ้อ ๆ ผ่านทางมาก็ดี ผ่านทางมาก็ดี” เถ้าแก่เนี้ยยิ้มพลางผลักเปิดประตูห้องพักทั้งสองห้อง “ห้องนี้หันไปทางทิศใต้ แสงสว่างส่องถึงดี ส่วนห้องนี้หันไปทางทิศตะวันออก ตอนเช้าสามารถมองเห็นดวงอาทิตย์ขึ้นได้ แขกผู้มีเกียรติลองดูสิ พอใจหรือไม่”

จีจิงหานกวาดสายตามองผ่าน ๆ ห้องไม่นับว่ากว้างขวาง ทว่าสะอาดสะอ้านจริง ๆ ผ้าห่มฟูกที่นอนล้วนเปลี่ยนใหม่ บนโต๊ะยังวางกาน้ำชาหนึ่งกาและของว่างหนึ่งจาน

เขาพยักหน้า แล้วมอบเหรียญทองแดงหนึ่งกำมือให้เถ้าแก่เนี้ยเป็นเงินรางวัล

เถ้าแก่เนี้ยรับเงินรางวัลไป ก่อนจะยิ้มพลางเดินลงบันไดไป

ชั่วขณะที่หันหลังกลับไปนั้น เจียงหว่านสังเกตเห็นว่าสายตาของนางวอกแวก แววตานั้นดูคล้ายกำลังคิดคำนวณอะไรกันอยู่