ตอนที่ 183 มีใจให้กัน

ชิงเหอมองภาพนั้นอยู่ในสายตา ในใจยิ่งประเมินสหายตระกูลหลิงไว้สูงล้ำ

ดังนั้นหลิงเฮ่อจึงได้คะแนนเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเสี้ยว ทว่าเจ้าตัวกลับไม่รู้แจ้งเลย

ชิงเหอควบม้าเคียงข้างหลิงเฮ่อ ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองเท่ากับหนึ่งลำตัวม้า ไม่ไกลและไม่ใกล้ เหมือนกันกับท่วงท่าที่เดินเคียงกันมาในทุก ๆ วันตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา

ทว่ากลับมีอะไรกันที่ไม่เหมือนเดิมเสียแล้ว หลิงเฮ่ออธิบายไม่ถูก รู้แจ้งเพียงว่านับตั้งแต่ค่ำคืนที่สันเขาหมีดำ สายตาที่เขามองนางก็เปลี่ยนไป

มิใช่ว่าเขาจงใจจะเปลี่ยนไป หากแต่ดวงตามันไม่เชื่อฟังตนเองเอาเสียเลย

ยามกินข้าวมักจะเผลอใส่ใจความชอบของนางโดยไม่รู้ตัว

บนเส้นทางเดินทัพ มักจะคอยชำเลืองมองเป็นระยะว่านางเหน็ดเหนื่อยหรือไม่

หลังจากตั้งค่ายพักแรม ยามที่นางนั่งเหม่อลอยอยู่ข้างกองเพลิง เขายังรู้สึกว่าช่างน่ามองยิ่งนัก