กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช่นนี้จึงจะนับว่ามีจุดเริ่มต้นและมีจุดสิ้นสุด ถึงจะสามารถสะสางกรรมสายนี้ได้อย่างแท้จริง
เจียงหว่านนำถุงน้ำออกมาจากมิติ แล้วเทน้ำพุวิญญาณลงในชามดินเผาหยาบตรงหัวเตียงของพรานป่าหนึ่งชาม
นางวางชามกลับคืนที่เดิม ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แล้วมองคนที่อยู่บนเตียงอีกครา
“ไปกันเถอะ! หลังจากเขาตื่นขึ้นมา อาการป่วยก็หายดีแล้ว”
ทั้งสองคนถอยออกจากบ้านไม้ เจียงหว่านดึงประตูปิดลงเบา ๆ ภายในห้องมีเสียงกรนอันสม่ำเสมอของพรานป่าดังแว่วมา
ฝีเท้าของเจียงหว่านชะงักไป
“เป็นอะไรไปหรือ” จีจิงหานเห็นนางหยุดฝีเท้า จึงมองไปยังนางด้วยความประหลาดใจ
“ไม่มีอะไรกัน”
นางสัมผัสได้ถึงพลังแห่งกรรมอันเบาบางที่ขาดสะบั้นลง จึงยกมุมปากขึ้น “ไปเถิด ข้ามภูเขาลูกนี้ไป พวกเราก็สามารถลงไปยังถนนหลวงได้แล้ว”