เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ดี” นางมิได้มีความรู้สึกกระดากอายแม้แต่น้อย
“เด็กน้อยทั้งสองเล่า”
หลิงเซียวบุ้ยปาก “อยู่เรือนด้านหลังนู่นแน่ะ ตรงนั้นมีไม้กระถางหายากอยู่ต้นหนึ่ง ได้ยินเถ้าแก่บอกว่าเป็นแขกท่านหนึ่งทิ้งไว้ หว่านหว่านชอบมาก
ดอกก็ไม่ออก ผลก็ไม่ติด ไม่รู้แจ้งจริง ๆ ว่าแม่หนูน้อยชอบอะไรกัน”
หลิงชีได้ยินเช่นนั้น จึงเดินตามทิศทางไปยังเรือนด้านหลัง แล้วก็เห็นเจียงหว่านนั่งยอง ๆ อยู่ตรงมุมกำแพง ด้านหน้ามีกระถางต้นไม้วางอยู่กระถางหนึ่งจริงดังว่า
จีจิงหานยืนอยู่ด้านหลังนาง แม้จะดูไม่ออกว่าหญ้าผุพังต้นนี้มีสิ่งใดให้ประหลาดล้ำ ทว่าเจียงหว่านชอบ เขาจึงอยู่เป็นเพื่อน
“เอ๊ะ มันฝรั่งหรือ” ในฐานะคนแห่งศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด มันฝรั่งนางย่อมรู้จักอยู่แล้ว หรือว่าหว่านหว่านที่ข้ามภพมาจากยุควันสิ้นโลกก็รู้จักเช่นกัน