เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ข้ามเขาข้ามห้วย ตามระบบนำทางชิป มุ่งหน้าเข้าสู่พงไพรลึกเดินอยู่เต็ม ๆ สองวัน ถึงได้มาถึงจุดหมายปลายทาง
ตรงหน้าคือหุบเขาที่ถูกหน้าผาสูงชันสามด้านโอบล้อม ภูมิประเทศลับตายิ่งนัก หากมิใช่เพราะชิประบุพิกัดได้อย่างแม่นยำ ย่อมไม่มีทางหาที่นี่พบเป็นอันขาด
ปากหุบเขาคับแคบ พอให้คนเอียงตัวผ่านได้เพียงคนเดียว ทว่าเมื่อเข้าไปด้านในกลับเปิดกว้างโล่งแจ้ง มีขนาดใหญ่ราวสองถึงสามสนามฟุตบอลเลยทีเดียว
ลำธารบนเขาสายหนึ่งไหลซัดสาดลงมาจากหน้าผาสูงชัน รวมตัวกันเป็นแอ่งน้ำใสกระจ่าง เสียงน้ำไหลรินแว่วดัง ท่ามกลางหุบเขาอันเงียบสงัดจึงฟังดูไพเราะเสนาะหูเป็นพิเศษ
“พี่สาว ที่นี่ลับตายิ่งนัก!” หลิงเซียวมองสำรวจไปรอบด้าน แววตายิ่งมายิ่งเป็นประกาย “ต่อให้มีคนตามมาถึงแถวนี้ ก็ไม่แน่ว่าจะหาทางเข้าพบ”