กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โจ๊กยังอุ่นอยู่ ด้านในผสมมันเทศบดละเอียด มีรสหวานละมุน เขาซดไปสองคำก็พลันหยุดลง
“พี่สาว ท่านกินแล้วหรือยัง”
“กินแล้ว”
หลิงเซียวไม่พูดจาอีก ทว่าความเร็วในการซดโจ๊กกลับเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เขาอยากรีบกินให้หมดโดยเร็ว เช่นนี้พี่สาวจะได้มิต้องนั่งยอง ๆ อยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนเขาตลอดเวลา ในช่องลับใต้พื้นทั้งชื้นทั้งหนาว นั่งยอง ๆ นานเข้าหัวเข่าย่อมปวดระบม เรื่องนี้เขารู้แจ้ง
พอกินโจ๊กหมด หลิงชีก็วางชามไว้ด้านข้าง มิได้รีบร้อนขึ้นไป
“เซียวเอ๋อร์ ข้ามีเรื่องบางอย่างจะถามเจ้า”
น้ำเสียงของนางพลันเปลี่ยนไป มิใช่น้ำเสียงอ่อนโยนที่ใช้ปลอบโยนน้องชายเหมือนเมื่อครู่ หากแต่เป็นความเย็นเยียบที่หลิงเซียวไม่เคยได้ยินมาก่อน “เจ้าต้องบอกข้ามาตามความจริงทั้งหมด”