กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ครั้งที่สองอยู่นอกเมืองชิงมู่ ข้านั่งยอง ๆ อยู่แถวศาลเทพผืนดิน แล้วถูกผู้คุ้มกันเรือนสองคนดักล้อมไว้”
“แล้วอย่างไรต่อ”
“จากนั้นข้าก็วิ่งหนี” หลิงเซียวกล่าว “แต่ก็ยังถูกทุบตี ไม่เพียงแต่ได้รับบาดเจ็บ ขาถูกตีจนหัก ซ้ำยังโดนฟันไปหนึ่งดาบ”
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง หลิงชีรู้สึกได้ว่ามือของเขาทำท่าชี้ไปทางแผ่นหลัง
“ก็คือแผลดาบที่พี่สาวเห็นนั่นแหละ
ข้าหนีไม่พ้น พวกมันตามทันแล้วฟันใส่ข้าอย่างเหี้ยมเกรียมหนึ่งดาบ
ข้านึกว่าตนเองต้องตายเสียแล้ว ทว่าพวกมันกลับไม่ไล่ตามต่อ
พวกมันน่าจะยังมีภารกิจที่สำคัญกว่า
ข้าจึงอาศัยโอกาสนั้นคลานเข้าไปในศาลเทพผืนดิน ต่อมาก็หมดสติไป พอฟื้นขึ้นมาอีกครั้งก็เห็นพี่สาวแล้ว”