เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 396 การปฏิเสธตนเองของฮั่วถิง
ซ่งต๋าอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง เห็นประกายไฟโชติช่วงอยู่ทางเรือลากจูง
ไม่นานนักก็เกิดการระเบิดครั้งที่สองตามมา
หลังจากการระเบิดครั้งนี้ ตัวเรือก็แทบจะพังทลายลงทั้งหมด โครงสร้างที่กำลังลุกไหม้กระจายอยู่บนผิวน้ำถูกน้ำทะเลสาดดับอย่างรวดเร็ว แสงสว่างค่อย ๆ หรี่จางลง
ไม่รู้ว่าฮั่วถิงเป็นตายร้ายดีอย่างไร เมื่อครู่เขาโมโหชั่ววูบจนลืมบอกไปว่าเรือกำลังจะระเบิด
ไอ้คนซวยนั่นคงไม่ตายจริง ๆ หรอกนะ?
คนผู้นี้แม้จะน่ารังเกียจ แต่หากลองคิดในอีกแง่หนึ่ง อย่างน้อยเขาก็ยังคำนึงถึงความรู้สึกของลูกพี่ลูกน้องตัวน้อยจนยอมปล่อยตนไป หากเขาต้องมาตายอยู่ที่นี่ล่ะก็...
ซ่งต๋าขมวดคิ้วรออยู่ครู่หนึ่ง ก็เห็นเรือไล่ล่าของพวกนั้นแล่นเข้ามาใกล้ บนเรือเต็มไปด้วยแสงไฟส่องสว่างจนมองเห็นตรงนั้นได้อย่างชัดเจน เมื่อเห็นว่ามีคนได้รับความช่วยเหลือขึ้นเรือไปภายใต้แสงไฟ เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก จากนั้นก็มองไกลออกไปยังทิศทางบ้านเกิดที่มืดมิดเบื้องหลังแสงไฟนั่น
คนที่ฆ่าครอบครัวและญาติพี่น้องของเขาโดยตรง ต่างทยอยตายไปในช่วงไม่กี่ปีมานี้ แต่การต้องจากไปทั้งที่แผนการยังไม่สำเร็จนั้น เขายังคงไม่เต็มใจ