0298

⬢⬢⬢

ตอนที่ 298 อับจนหนทางกับการสั่งสอนที่ไม่ได้ผล

เจาเจาเงยหน้าขึ้นมองพี่ชายตัวน้อยข้างกาย เด็กหนุ่มเบี่ยงตัวหลบสายตาของเธอเล็กน้อย แสร้งทำเป็นจดจ่อกับการดูเสิ่นหัวหนงทำอาหาร ถึงแม้หม้อทั้งสองใบจะมีกลิ่นไม่พึงประสงค์ แต่ในใจเขากลับตั้งตารอเป็นพิเศษ

ไม่ว่าสิ่งที่ทำจะเป็นอะไร ต่อให้รสชาติแย่แค่ไหน เขาก็จะทานจนหมดเกลี้ยง

เมื่อก่อนแม่ชอบดูเขาทานอาหารทุกอย่างจนหมดเกลี้ยงมากเลย

จิตใจของเด็กหนุ่มยากจะคาดเดา เจาเจาเห็นเขาหลบไปจึงส่งเสียงฮึออกมาหนึ่งครั้งและไม่มองเขาอีก

ด้านนี้ในหม้อกำลังเดือดพล่าน ส่วนปลากุ้ยหมักเหม็นอีกด้านก็เคี่ยวจนงวดได้ที่แล้ว เสิ่นหัวหนงหยิบชามใบใหญ่มาตักปลาทั้งสองตัวออกมา จากนั้นก็เรียกเจาเจรากับจางเลี่ยนให้ไปตักข้าว

เธอถือจานไปที่ห้องอาหาร หาที่มุมหนึ่งที่ไม่มีคนวางกับข้าวไว้ แล้วกลับมาตักหม้อรวมของหมักกลิ่นแรงหม้อใหญ่ใส่ในโถซุปยกออกไป โถชนิดนี้ปากแคบกว่าจึงเก็บความร้อนได้นานกว่า

ตอนที่ลู่ไป่เวยกำลังทอดเต้าหู้เหม็นอยู่ในครัวด้วยสีหน้าดำทะมึน ซ่งต๋าก็เดินตามกลิ่นมาและตื๊อหน้าด้านๆ เข้ามาถึงโต๊ะของพวกเสิ่นหัวหนงทั้งสามคน เขาตบไหล่จางเลี่ยนเบาๆ “โก้วเชิ่ง ขยับไปนั่งข้างๆ หน่อยซิ”

จางเลี่ยนสะบัดมือที่วางบนไหล่ของเขาออกแล้วไม่ขยับแม้แต่น้อย