0297

⬢⬢⬢

ตอนที่ 297 ปลากุ้ยหมักเหม็นและหม้อรวมกลิ่นแรง

ปลากุ้ยหมักเหม็นที่เสิ่นหัวหนงหมักไว้ขายไม่ได้เลยสักตัวเดียว ถูกรังเกียจอย่างที่สุด

ลู่ไป่เวยรู้ว่านี่คือปลากุ้ยหมักเหม็น และรู้ด้วยว่าปลาเหม็นในตำนานชนิดนี้กลิ่นไม่ชวนดมแต่รสชาติอร่อยล้ำเลิศ เธอไม่เคยทานมาก่อนและก็อยากลองดูบ้าง แต่ความคิดนั้นก็พ่ายแพ้ให้กับความรู้สึกที่ไม่อยากเสริมบารมีให้เสิ่นหัวหนง

เธอจึงกอดอกยืนมองด้วยสายตาเย็นชาขณะที่เสิ่นหัวหนงต้องจบเรื่องราวอย่างน่ากระอักกระอ่วน

อย่างที่ลู่ไป่เวยคาดการณ์ไว้ ปลากุ้ยที่วางตรงไหนก็ส่งกลิ่นเหม็นไปทั่วพวกนี้ ท้ายที่สุดก็จบลงด้วยการที่เสิ่นหัวหนงต้องควักเงินซื้อเอง

หลังจากช่วงเวลาเร่งด่วนของอาหารมื้อเที่ยงผ่านพ้นไป คนในครัวส่วนใหญ่ก็ยุ่งเสร็จและพากันไปกินข้าว เหลือเพียงไม่กี่คนที่ยังคอยเฝ้าอยู่ในครัวเพื่อรับมือกับลูกค้าที่อาจเข้ามาได้ทุกเมื่อ ลูกค้าที่เหลืออยู่ในห้องอาหารมีไม่มากแล้ว เสิ่นหัวหนงจึงพาเจาเจาถือปลากุ้ยหมักเหม็นสองตัวนั้นเข้ามาในครัว