0242

⬢⬢⬢

ตอนที่ 242 พ่อมือใหม่ผู้มีไหวพริบฉับพลัน

เสิ่นหัวหนงชำเลืองมองของในถังใบใหญ่สองใบนั้นแล้วก็เดาเรื่องราวได้ทันที ทางโรงงานหัตถกรรมไม่รับซื้อ ตอนนี้ยังมีการปราบปรามการค้ากำไรเกินควรอย่างหนัก จางเลี่ยนที่เป็นเพียงเด็กคนหนึ่งคงไม่มีความกล้าพอที่จะมาค้าขายในหมู่บ้านที่ไม่คุ้นเคย และเมื่อดูจากสภาพของเขาแล้ว เสิ่นหัวหนงก็ไม่คิดว่าเขาจะมีแรงหาบของไปเร่ขายได้อีก

ลองคิดดูก็รู้ว่าปริมาณมากขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหามาได้ การขนส่งมาไกลขนาดนี้ยิ่งเป็นเรื่องยุ่งยาก แต่ถ้าขายไม่ออกก็คงกลายเป็นของไร้ค่าแต่เสียดายที่จะทิ้งไป

เธอมองจางเลี่ยนแล้วถอนหายใจในใจ พลันนึกถึงเรื่องไร้สาระบางอย่างที่เธอเคยใช้ความพยายามอย่างหนักทำลงไปในอดีต

ทว่าจางเลี่ยนเห็นเธอไม่ยอมพูดอะไรทันที จึงกลัวว่าเธอจะไม่ยอมรับ เขาจึงชี้ไปที่ถังสองใบนั้นแล้วกล่าวว่า “เนื้อปลาหมูและเนื้อหอยกาบอร่อยมากเลยนะ ถ้าคุณเลี้ยงไว้โดยไม่เอาไปตากแห้ง เปลี่ยนไปใส่ในถังหรือกะละมังใบใหญ่หน่อย ก็เลี้ยงไว้ได้หลายวัน คุณจะเอาไปกินเองหรือจัดการเองก็ได้ แต่ขออย่างเดียวอย่าให้เขาคนนั้นกิน......”

เขาชี้ไปที่ฮั่วถิงพร้อมกับถลึงตาใส่เขาอย่างดุร้าย เมื่อเห็นฮั่วถิงยกถังขึ้นมาใบหนึ่ง เขาก็มีสภาพเหมือนแมวขนพองทันที “นั่นไม่ใช่ของนาย เจ้าเต่าล้านปีตัวใหญ่ นายห้ามกินของของฉัน! แย่งของกินผู้หญิงกับเด็ก นายมันหน้าไม่อาย!”

ฮั่วถิงไม่ได้ถือสาหาความเด็ก แต่เจาเจาไม่ยอมให้ใครมาชี้หน้าด่าพ่อของเธอ ถึงแม้พี่ชายคนนี้จะดูเป็นมิตรกับแม่เมื่อครู่ แต่นั่นก็ไม่ได้!