0243

⬢⬢⬢

ตอนที่ 243 เขาอยากจะปล่อยตัวปล่อยใจแล้ว

ฮั่วกั๋วอันตอบรับเสียงหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ถ้าเขามาเปลี่ยนของอีก ผมจะให้คนคอยเฝ้าที่หน้าโรงงานหัตถกรรมเอาไว้ ไม่ใช่ว่าจะพูดห้ามไม่ให้เขามาไม่ได้ แต่คุณดูท่าทางเขาเสียก่อน อารมณ์ฉุนเฉียวรุนแรง ครั้งหน้าถ้าเขามาอีก ไม่แน่ว่าอาจจะไปลงมือชกคนเข้าจริงๆ”

จางเลี่ยนมีอารมณ์ฉุนเฉียวรุนแรงจริงๆ ครั้งก่อนที่สู้ตายกับคนอื่นในน้ำท่วมข้างนอกโรงงานน้ำตาลนั้นยังมีเหตุผลส่วนตัว แต่ครั้งนี้ที่เป็นการใช้ความรุนแรงในระยะประชิด ทำเอาเสิ่นหัวหนงตกใจไม่น้อยเหมือนกัน

เธอมองไปทางลานตากเมล็ดพืช เห็นเด็กหนุ่มคนนั้นยังยืนอยู่นิ่งๆ ไม่ไหวติงและจ้องมองมาทางนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาว่า “จะโทษเขาทั้งหมดก็ไม่ได้หรอกนะ เด็กตัวแค่นี้ แบกรับเรื่องราวไว้มากมาย แถมสิ่งที่ได้รับรู้ก็มีแต่ความประสงค์ร้ายโดยธรรมชาติแล้วเขาก็ต้องหาวิธีปกป้องตัวเอง คงไม่มีใครเกิดมาแล้วมีนิสัยฉุนเฉียวรุนแรงแต่กำเนิดหรอกใช่ไหม”

ฮั่วถิงได้ยินดังนั้นจึงมองดูเธอ เขารู้สึกว่าเธอต้องนึกถึงเรื่องอะไรบางอย่างแล้วรำพึงออกมาแน่ๆ

เขารู้ดีว่าภายใต้ท่าทีที่แข็งแกร่งของเสิ่นหัวหนงนั้น มีจิตใจที่อ่อนโยนซึ่งถูกห่อหุ้มไว้แน่นหนาซ่อนอยู่ ปกติแล้วเธอจะไม่แสดงออกมา แต่ในเมื่อตอนนี้เธอเผยความนัยออกมาเล็กน้อยแล้ว เขาก็ตั้งใจจะคล้อยตามไปว่า