เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 221 ระยะห่างระหว่างอุดมคติและความเป็นจริง [2]
ภูมิหลังและชนชั้นเป็นสิ่งที่เลือกไม่ได้ อีกทั้งเสิ่นหมิงเจ๋อยังภูมิใจในตัวพ่ออย่างเสิ่นเค่อฉินมาโดยตลอด ดังนั้นนี่จึงไม่ใช่ปัญหา แต่ปัญหาด้านศีลธรรมคือรากฐานสำคัญของการเป็นคน!
เหลียงอวี้ผิงมอบจุดจบที่เจ็บปวดที่สุดให้พี่ชาย การปกป้องตนเองคือปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณของมนุษย์ ต่อให้เป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน เกรงว่าเสิ่นหมิงเจ๋อก็คงไม่อยากเอ่ยถึงคนชื่อเหลียงอวี้ผิงกับเธอ และคงไม่เปิดเผยบาดแผลอันน่าเกลียดที่สุดนี้ออกมาเอง
ในฐานะน้องสาว เสิ่นหัวหนงเองก็ไม่เคยคิดอยากจะฉีกเปิดบาดแผลที่เขาไม่อยากให้ใครเห็นต่อหน้าเสิ่นหมิงเจ๋อเช่นกัน
“หัวหนง ฉันรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังใส่ร้ายคนอยู่ พี่ชายเธอเป็นคนดี ส่วนคนอย่างเธอนั่นน่ะ...”
จางเสี่ยวหงเป็นคนคิดอะไรก็พูดอย่างนั้น ในตอนนี้ในใจเธออยากจะสอบถามที่มาที่ไปของเหลียงอวี้ผิงกับเสิ่นหมิงเจ๋อเหลือเกิน เธออยากจะปลอบใจเสิ่นหมิงเจ๋อเป็นพิเศษ เขาต้องรู้สึกแย่มากแน่ที่ถูกใส่ร้าย โดยเฉพาะยังเป็นอดีตคนรักอีก...
ทว่าเธอมีสิทธิ์และจุดยืนอะไรไปสืบเรื่องส่วนตัวของคนอื่นกัน ยิ่งเรื่องปลอบใจ ใครกันจะมองหาสิ่งปลอบใจเล็กน้อยจากเธอ?
เธอปัดปอยผมข้างหน้าด้วยความหงุดหงิดพลางปิดปากเงียบ