0220

⬢⬢⬢

ตอนที่ 220 ระยะห่างระหว่างอุดมการณ์และความจริง (1)

ด้วยเหตุนี้ โรงงานหัตถกรรมหงซิงจึงเปลี่ยนจากโรงงานที่รอรับเงินทุนสนับสนุนจากเบื้องบน กลายเป็นทรัพย์สินสาธารณะภายใต้กรรมสิทธิ์ร่วมของคอมมูนหงซิง

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะต้องการพิสูจน์ว่าการตัดสินใจของตนนั้นถูกต้อง หรือไม่อยากให้ตนเองต้องนึกเสียใจภายหลัง ฮั่วกั๋วอันจึงรีบดำเนินการเรื่องการโอนจากรัฐสู่ส่วนรวมให้โรงงานจนเสร็จสิ้นทุกขั้นตอน วันที่ก่อตั้งโรงงานเขายังไม่ได้คิดเรื่องการติดป้ายชื่อด้วยซ้ำ แต่พอวันถัดจากการระดมทุน เขาก็สั่งทำป้ายมาติดทันที

เมืองชิงสือมีโรงงานในระบบกรรมสิทธิ์ร่วมของคอมมูนเกิดขึ้นมา ผู้นำเมืองดีใจถึงขนาดมาเข้าร่วมพิธีติดป้ายชื่อด้วยตัวเอง ผู้อำนวยการกงได้กล่าวสุนทรพจน์เป็นพิเศษ เพื่อกระตุ้นให้ทุกคนสร้างตำนานที่สองเหมือนกับต้าจ้าย และได้ประกาศต่อหน้าสาธารณชนว่า หากโรงงานหัตถกรรมหงซิงสามารถแปรรูปวัตถุดิบเป็นอาหารทดแทนให้ทุกคนได้ฟรี ในช่วงเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงจะลดธัญพืชส่งมอบตามโควตาลงสองส่วนตามแผนที่วางไว้เดิม

นี่ถือเป็นรางวัลที่เป็นรูปธรรมที่สุด พอคำพูดนี้หลุดออกมา มันก็จุดชนวนความกระตือรือร้นของทุกคนในทันที ไม่ว่าใครจะเชื่อหรือไม่ว่าโรงงานนี้จะทำสำเร็จ แต่ในเวลานี้ทุกคนต่างหวังจากใจจริงให้มันดีเยี่ยมอย่างที่ฮั่วกั๋วอันคุยโวไว้ อย่างน้อยในหมู่บ้านก็ไม่มีใครพูดจาถากถางอีกต่อไป