เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 216 เจอเพื่อนที่ดี แล้วเจอกันใหม่!
ตอนที่เหลียงอวี้ผิงเห็นเสิ่นหมิงเจ๋อ ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว แต่ชั่วครู่ต่อมาเธอก็สงบลงและจ้องมองไปที่เขา
แต่เสิ่นหมิงเจ๋อเบนสายตาหนีไปแล้ว เขาดูไม่ได้หม่นหมองอย่างที่เธอจินตนาการไว้ แต่เมื่อเทียบกับท่าทางที่เอาแต่ยิ้มเมื่อสี่ปีก่อน การเปลี่ยนแปลงในตอนนี้ถือได้ว่ามหาศาลทีเดียว
เขาสูงขึ้น ผอมลง และผิวคล้ำขึ้น บนใบหน้าไม่มีร่องรอยของความไร้เดียงสาเหลืออยู่อีกต่อไป ทั้งยังมีเค้าโครงหน้าที่ดูเย็นชา เด็กหนุ่มคนนั้นเติบโตเป็นชายหนุ่มเต็มตัวแล้ว
ชายหนุ่มรูปงามที่ยากจน
เมื่อครู่เขามองเธอแบบนั้นหมายความว่าอย่างไร?
“ผิงผิง?”
เหลียงอวี้ผิงได้สติ เธอหันไปมองฟางเทาที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะขบริมฝีปากแน่น หยาดน้ำตาเอ่อคลออยู่ครู่หนึ่งแล้วร่วงหล่นลงมา
เดิมทีเธอยังรู้สึกว่าฟางเทาหน้าตาใช้ได้ แต่พอมาดูเขาตอนนี้กลับรู้สึกว่าเขาดูขี้เหร่ไปเลย ชายขี้เหร่ที่มีฐานะทางบ้านพอไปวัดไปวาได้แต่กลับนิสัยอ่อนแอและปกป้องเธอไม่ได้เลย