เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 215 เธออ่านฉันทะลุปรุโปร่ง ฉันเองก็อ่านเธอทะลุปรุโปร่งเช่นกัน
โดยปกติแล้วเหลียงอวี้ผิงไม่ใช่คนอารมณ์ร้าย ต่อให้โกรธก็ไม่เคยระบายใส่ใคร แต่ตอนนี้เธอร้อนใจจริงๆ
ฟางเทาถึงเริ่มให้ความสำคัญ แต่เขาก็ยังคิดว่าเป็นเพราะเหลียงอวี้ผิงเข้าใจผิด จึงรีบรับปากอย่างกระตือรือร้นว่า “ผิงผิง เธอวางใจเถอะผมไม่มีทางทำตัวแย่ๆ แน่ แต่อย่างเสิ่นหมิงเจ๋อคนนี้เขาไม่ใช่คนเลวจริงๆ นะ คราวก่อนผมมีโจทย์ข้อหนึ่งที่คิดไม่ออก เขายังเป็นฝ่ายบอกผมเองเลย กลับไปผมเลยเล่าให้พ่อฟัง พ่อลองเอาวิธีของเสิ่นหมิงเจ๋อไปใช้ดู ปรากฏว่าได้ผลจริงๆ ใช่แล้ว ถึงภูมิหลังทางชนชั้นเขาจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่เขาก็ไม่ใช่คนเลว เธอ...”
เหลียงอวี้ผิงโมโหจนแทบตาย ผู้ชายคนนี้ตั้งใจจะขัดใจเธอหรืออย่างไร เธอคุมอารมณ์ไม่ได้จึงตะโกนเสียงดังว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องมาพูดแก้ต่างให้เขาแล้ว ในเมื่อเขาดีนักดีหนา ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องมาหาฉันอีกเลย”
คราวนี้เป็นฝ่ายฟางเทาที่ร้อนใจ เขารู้สึกแปลกใจขึ้นมาทันที “ผิงผิง เกิดอะไรขึ้นกันแน่? เธอรู้จักเสิ่นหมิงเจ๋อหรือว่ามีเรื่องอะไรกันเหรอ?”
เหลียงอวี้ผิงจึงกล่าวว่า “ไม่ใช่อย่างที่เพื่อนๆ ของเธอพูดหรอกเหรอ พ่อของเขาคือเสิ่นเค่อฉิน อดีตผู้อำนวยการโรงพยาบาลหรงเซิง พ่อของฉันทำงานที่โรงพยาบาลนั้น ฉันก็ต้องรู้จักเขาอยู่แล้วสิ”