เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 209 ยาถอนใจของเขา!
เสิ่นหัวหนงมองสายตาที่ดูน่าสงสารของเขาแล้วยิ้มออกมา ภายใต้สายตาที่เขากำลังจ้องมอง เธอเขย่งเท้าขึ้นประคองใบหน้าเขาไว้ ใช้หลังมือเช็ดคราบเลือดที่ติดอยู่บนริมฝีปากเขา แล้วโน้มตัวเข้าไปจุมพิตเบา ๆ ทันทีที่ฮั่วถิงตั้งสติได้และสัญชาตญาณสั่งให้เขาอยากจะจูบตอบเธอกลับ เธอก็ถอยออกมาแล้ว
ขนาดตั๊กแตนแตะผิวน้ำยังไม่เร็วเท่าเธอเลย!
“นี่ถือเป็นรางวัลให้คุณเพราะเห็นแก่ที่คุณเลือดกำเดาไหลหรอกนะ ร่างกายของคุณน่ะดูซื่อสัตย์และน่ารักกว่าตัวคุณตั้งเยอะ” พูดจบเธอยังเหลือบมองไปที่ใต้ช่วงขาของเขาด้วย
สายตาของฮั่วถิงวูบไหว เขาจ้องเขม็งไปที่ริมฝีปากของเธอแล้วเม้มปากแน่น
เสิ่นหัวหนงตบแก้มเขเบา ๆ เพื่อดึงสายตาเขากลับมา “วันนี้คุณอย่าเพิ่งคิดเรื่องอื่นเลย เก็บกดเอาไว้แบบนั้นแหละ”
ฮั่วถิงได้ยินดังนั้นก็นึกผิดหวังเป็นที่สุด
“ไม่พอใจเหรอ? อ้อ ฉันไม่เหมือนคุณที่ชอบหลบหนีปัญหา วันนี้ไม่ทำแล้ว แต่ฉันจะอธิบายเหตุผลให้ฟัง ตั้งใจฟังให้ดีนะ”
“ดูคุณสิ แค่จะยอมรับความผิดพลาดเมื่อสี่ปีที่แล้ว ยอมรับว่าคุณถูกฉันดึงดูดเข้าหาน่ะ ยังไม่มีความกล้าเลย ทั้งที่เรื่องแบบนี้ตบมือข้างเดียวไม่ดัง แต่คุณกลับปล่อยให้ฉันแบกรับชื่อเสียงแย่ ๆ ที่ว่าคอยตามเกาะติดคุณอยู่คนเดียว แล้วตอนนี้ยังจะอยากให้ฉันนอนด้วยอีกเหรอ? ไว้คุณคิดให้ชัดเจนก่อนเถอะ ไว้คุณยอมรับเสน่ห์ของฉันได้แล้ว เราค่อยมาพูดคุยรายละเอียดเรื่องการทำกิจกรรมกันใหม่”