เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 207 ภรรยา ผมก็แค่เด็กน้อยที่ป่วยเป็นโรคประสาท
ฮั่วถิงเข้าใจแล้ว เขาคาดเดาผิดไป จากที่เธอเคยเกลียดเขาจู่ ๆ ก็เปลี่ยนมาคอยยั่วยวนเขาไม่หยุดหย่อน ไม่ใช่เพราะเห็นเขาเป็นสั่วจื่อ แต่เธอต้องการฉีกรอยแยกนั้นให้ใหญ่ขึ้น เพื่อให้ความลับของเขาทั้งหมดถูกเผยออกมาให้เห็นจนหมดเปลือก
รสนิยมวิตถารขนาดนี้ นี่สิเสิ่นหัวหนงตัวจริง เขาไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อยว่าเธอทำเรื่องแบบนี้ได้แน่
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับว่ามีใจให้กันหรือไม่ หรือเธอจะชอบสั่วจื่อมากกว่ากัน นี่ไม่ใช่การที่เธอเห็นเขาเป็นสั่วจื่อ แต่ท่าทีที่เธอมีต่อเขา มันเป็นการเจาะจงเล่นงานเขาโดยเฉพาะเลยต่างหาก!
ทว่า เขากลับดีใจไม่ขึ้นเลยสักนิด!
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเสิ่นหัวหนง ความรู้สึกหนึ่งที่ห่างหายไปกว่ายี่สิบปีอย่างความอัปยศผสมความแค้นก็เอ่อล้นเต็มอกของฮั่วถิง
พอนึกย้อนกลับไปถึงปฏิกิริยาต่าง ๆ ของตัวเอง ก็อยากจะร้องโหยหวนออกมา ที่ผ่านมาเขาแสดงอาการบิดไปบิดมาต่อหน้าเสิ่นหัวหนง ทั้งหมดนั่นก็แค่เรื่องตลกที่เธอเฝ้าดูอยู่สินะ!
ไม่อยากจะยอมรับเลย!
(/▽\)