เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 201 วีรชนช่วยเหลือผู้มีโฉมงาม [2]
ซุนกังที่อยู่ด้านล่างตะโกนขึ้นมาว่า “เสิ่นหมิงเจ๋อ เธอเข้ามาดึงฉันขึ้นไปเดี๋ยวนี้!”
เขาเดินมาถึงขอบหลุมซึ่งเป็นตำแหน่งที่จางเสี่ยวหงยืนอยู่เมื่อครู่นี้แล้ว
จางเสี่ยวหงไม่ได้คิดอะไรแม้แต่น้อย รีบโพล่งห้ามทันทีว่า “อย่าไปดึงเขา! เขาเป็นคนนิสัยอันธพาล เป็นไอ้สารเลวคนหนึ่ง!” ทันใดนั้นเธอก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตั้งสติได้ในภายหลัง “เธอชื่อเสิ่นหมิงเจ๋อเหรอ? เธอรู้จักซุนกังงั้นเหรอ?!”
เสิ่นหมิงเจ๋อมองลงไปที่ซุนกังจากมุมสูง เชือกที่ใช้ช่วยคนเมื่อครู่นี้ถูกเขาทิ้งไว้บนพื้นอย่างไม่ใส่ใจ เขายังไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ และไม่ได้พูดอะไรออกมา
ซุนกังกล่าวต่อว่า “เสิ่นหมิงเจ๋อ ฉันเป็นถึงอาจารย์ในชั้นอบรมของพวกเธอเชียวนะ ถ้าเธอคิดจะดูดายไม่ยอมช่วยคน ก็อย่าหวังว่าจะได้คำประเมินดี ๆ จากฉัน หน้าที่ของแพทย์คือการรักษาเยียวยาชีวิตผู้คน แม้แต่คุณธรรมแค่นี้เธอยังไม่มี ก็อย่าหวังว่าจะได้เป็นแพทย์ต่อไปเลย! ได้ยินมาว่าภูมิหลังชนชั้นของเธอก็ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก เธอควรตระหนักให้ดี!”
นี่เป็นการขู่กันซึ่ง ๆ หน้าแล้ว
เสิ่นหมิงเจ๋อเป็นคนประเภทที่ค่อนข้างดื้อรั้นและหัวแข็ง หลักการของเขาก็เข้มงวดเป็นพิเศษ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเคยเผชิญกับการปฏิบัติที่โหดร้ายทารุณที่สุดมาแล้ว การขู่แค่นี้จึงไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาหวาดหวั่นได้เลย