0200

⬢⬢⬢

ตอนที่ 200 วีรบุรุษช่วยสาวงาม [1]

แม้เผิงเจิ้นหัวจะชื่นชมการเลาะกระดูกเป็ดจนทึ่ง แต่เขากลับไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก เมื่อเทียบกันแล้วเขาชอบเรียนเทคนิคการทำอาหารที่ใช้งานได้จริงมากกว่า เสิ่นหัวหนงจึงไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่ม รีบนำเป็ดที่เลาะกระดูกแล้วไปสะเด็ดน้ำ ก่อนจะปรุงรสด้วยเครื่องปรุงแล้วหมักทิ้งไว้

ทำเสร็จสรรพ เสิ่นหัวหนงเงยหน้ามองนาฬิกาบนผนัง ก็ปาเข้าไปแปดโมงครึ่งแล้ว ท้องฟ้าข้างนอกมืดสนิท

เวลานี้ไม่เช้าไม่ดึกเกินไป เป็นช่วงเวลาที่การเรียนของเสิ่นหมิงเจ๋อจบลงพอดี เสิ่นหัวหนงคำนวณเวลาที่เขาจะเดินจากสถานที่เรียนมาถึงโรงพยาบาลประชาชน แล้วกะเวลาพอเหมาะไปที่จุดพยาบาลเพื่อรับนมตุ๋นสองชั้นกับเสวี่ยเม่ยเหนียงที่ฝากสวีลี่ลี่เก็บไว้ให้โดยเฉพาะ จากนั้นจึงถือกล่องพัสดุไปรอเขาที่หน้าประตูโรงพยาบาลเพื่อกลับบ้านพร้อมกัน

หน้าประตูมีไฟถนนจึงไม่ต้องกังวลว่าจะคลาดกัน อย่างไรเสียโรงพยาบาลประชาชนก็เป็นเส้นทางที่ต้องผ่านเพื่อออกนอกเมือง

รอจนถึงสามทุ่ม เสิ่นหมิงเจ๋อที่ควรจะมาถึงกลับยังไม่โผล่มา กลับกลายเป็นแพทย์เท้าเปล่าสองคนจากคอมมูนใกล้หมู่บ้านเซี่ยวานที่มาก่อน เสิ่นหัวหนงจำหมอที่แซ่โจวคนหนึ่งได้ เพราะเขาเป็นคนมาแจ้งข่าวเรื่องการเรียนของเสิ่นหมิงเจ๋อ อีกฝ่ายเคยบอกไว้ว่าจะเดินทางกลับพร้อมกับหมอคนนี้ การที่ผู้ชายหลายคนเดินกลับด้วยกันในยามค่ำคืนก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร

ตอนนี้พวกเขามาถึงแล้ว แต่กลับไร้วี่แววของพี่ชาย เสิ่นหัวหนงจึงเดินเข้าไปถาม