0192

⬢⬢⬢

ตอนที่ 192 ยุคสมัยอันงี่เง่าของ “ไอรอนแมน”

เสิ่นหัวหนงและหลิวเสียเพิ่งจะสังเกตเห็นว่ามีคนเพิ่มเข้ามาในแถวตอนนั้นเอง เฉิงจิ่งหมิงตามหลังพวกเธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ และไม่รู้ว่าฟังไปนานแค่ไหนแล้ว หากเขาไม่ยิ้มหรือไม่พูด พวกเธอก็คงไม่มีทางสังเกตเห็น

หลิวเสียจะบ่นคนในครอบครัวตัวเองอย่างไรก็ได้ แต่พอถูกคนนอกมาหัวเราะเยาะอย่างตรงไปตรงมาแถมยังตั้งคำถามด้วยถ้อยคำที่ฟังดูแย่ขนาดนี้ เธอจึงรู้สึกไม่พอใจนัก จึงถลึงตาใส่เฉิงจิ่งหมิง “หมาล่อแมว ยุ่งไม่เข้าเรื่อง ใครใช้ให้คุณมายุ่ง? มีคนที่หมายตาสินเดิมของลูกพี่ลูกน้องฉันจนอยากจะแต่งงานด้วย แต่นั่นก็ไม่ใช่การแต่งงานกับคุณเสียหน่อย คุณเดือดร้อนอะไรด้วย?”

เฉิงจิ่งหมิงขยับแว่นแล้วหัวเราะเบาๆ เสิ่นหัวหนงนึกว่าเขาจะสวมบทไอรอนแมนเพื่อปะทะคารมกับหลิวเสียจนถึงที่สุดเสียแล้ว แต่เขาก็ยังรู้จักกาลเทศะ ในตอนนี้เขาไม่ได้ตอบโต้หลิวเสียแต่อย่างใด เพียงแค่เหลือบมองพยาบาลสาวคนนี้แล้วก็เบนสายตากลับไป

เขาพูดกับเสิ่นหัวหนงอย่างเปิดเผยว่า “พี่สะใภ้ ผมมาทำข่าวสัมภาษณ์แถวนี้ ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอพวกพี่เข้า พี่ตั้งใจจะกลับแล้วเหรอ? ผมก็กำลังเตรียมตัวจะกลับเหมือนกัน”

เขายังลดเสียงลงถามเสิ่นหัวหนงว่า “พี่สะใภ้ วันนี้ผมไม่ได้ทำตัวหลุดจนสร้างปัญหาให้พี่ใช่ไหม? พี่ใหญ่ของผมไม่ได้ซื่อตรงอย่างที่พี่คิดหรอกนะ พี่อย่าได้เกรงใจไปเลย”

เสิ่นหัวหนง: ...... “หัวหน้าบรรณาธิการเฉิง บอกความจริงมาเถอะว่าคุณแอบดูไปนานแค่ไหนแล้ว?”