0193

⬢⬢⬢

ตอนที่ 193 คู่แข่งหัวใจของเขาคือตัวเขาเอง

ฮั่วถิงกลับหอพักไปอาบน้ำก่อน แล้วถือโอกาสซักเสื้อผ้าไปตากไว้ที่ระเบียงด้วย

ตามความเคยชินเดิม ต่อให้เป็นวันหยุด เขาก็มักจะแวะไปที่สำนักงานสักพักค่อยกลับบ้าน แต่ว่าเมื่อสองวันก่อนตอนเตรียมตัวกลับบ้าน เขาได้ส่งมอบงานทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว กุญแจสำนักงานก็คืนไปหมดแล้ว

วันนี้ อาชีพตำรวจของเขาได้เดินทางมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว

ไม่ต้องไปสำนักงานแล้ว ฮั่วถิงยังรู้สึกไม่ค่อยชินเท่าไหร่ พอเดินออกจากเขตบ้านพักครอบครัว เขาก็เดินข้ามถนนไปฝั่งตรงข้ามโดยสัญชาตญาณ พอมายืนอยู่หน้าประตูทางเข้าสำนักงานความมั่นคงสาธารณะถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ แล้วจึงเลี้ยวเปลี่ยนทิศทางมุ่งหน้าไปยังฝั่งโรงพยาบาล

ถ้าจะบอกว่าไม่รู้สึกอาลัยอาวรณ์ก็คงเป็นเรื่องโกหก แต่จะบอกว่าตอนนี้ยังตื่นเต้นมากเกินไปก็คงไม่ถึงขนาดนั้น นี่เป็นทางเลือกที่เขาไตร่ตรองมาอย่างดีแล้ว อีกทั้งยังผ่านการปรับตัวมาครึ่งเดือน อารมณ์ที่เคยพลุ่งพล่านก็สงบลงเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงความรู้สึกอาลัยที่ฝังลึกอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจ

เขาดูเวลาเหลืออีกยี่สิบนาทีจะห้าโมงเย็น วันนี้ที่ท่าเรือมีเรือออกเดินทางไปเมืองลู่โจว ซึ่งจะออกตอนห้าโมงครึ่ง ตราบใดที่มีเรือ เสิ่นหัวหนงจะไม่มีทางเดินเท้ากลับแน่ เมื่อคิดว่าวันนี้เธอต้องรอเรือแน่นอน ฮั่วถิงจึงไม่รีบร้อนที่จะไปรอคนที่โรงพยาบาลแล้ว

เขาจึงย้อนกลับไปที่เขตบ้านพักครอบครัวเพื่อหาเจียงต้าหวี่ขอยืมบัตรคูปอง