เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 168 กิจวัตรประจำวันในการอ่อยสามี
เมื่อมาถึงทุ่งหญ้า ก็พบกองหอยกาบและหอยขมอยู่ตรงนั้นจริง ๆ เสิ่นหัวหนงชำเลืองมองฮั่วถิง เขาโน้มตัวลงวางเจาเจาลงก่อน จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตากวาดทั้งหมดใส่ถุงผ้าที่หยิบมาจากบ้านสกุลเสิ่น พอจัดการเรียบร้อยก็กำปากถุงแน่นแล้วอุ้มเจาเจาขึ้นมาอีกครั้งจึงค่อยเอ่ยถาม “คุณ... อยากกินไหม”
เห็นท่าทางเก้อเขินของฮั่วถิงแล้ว เสิ่นหัวหนงก็รู้ทันทีว่าเขากำลังถามตนเอง ในเมื่อเขาเป็นฝ่ายแสดงไมตรีจิตมาก่อน เสิ่นหัวหนงจึงขานรับในลำคอเบา ๆ
ฮั่วถิงจึงมองไปทางผิวน้ำแล้วกล่าว “งั้นเดี๋ยวผมค่อยกลับมางมเพิ่มอีกหน่อย”
อย่างไรเขาก็เป็นผู้ชายที่เธอเอ่ยปากตอบตกลงว่าจะใช้ชีวิตคู่ด้วยและจดทะเบียนกันแล้ว เสิ่นหัวหนงรู้สึกว่านับตั้งแต่วินาทีที่เธอตอบตกลง ร่างกายนี้ของเขาก็ไม่ใช่แค่ของเขาเพียงคนเดียวอีกต่อไป เธอก็มีส่วนในนั้นด้วย ต่อให้เขาอยากจะเอาใจ แต่เธอก็ไม่จำเป็นต้องปล่อยให้เขาทำตัวลำบากขนาดนั้น
เธอรวบรวมสมาธิพูดขึ้น “ฟ้ามืดหมดแล้ว เลิกเถอะ รอบ ๆ มืดตึ๊ดตื๋อแถมน้ำยังขึ้นมาอีก บ่อลึกขึ้นตั้งเยอะแล้วก็เย็นด้วย คุณเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำหรอก รีบพักผ่อนเถอะ”
นาน ๆ ทีผู้หญิงคนนี้จะพูดประโยคที่เป็นห่วงเขา ก่อนหน้านี้ก็เคยพูดคำพูดตามมารยาทว่าจะช่วยเขาบ้างอะไรบ้าง แต่ความจริงใจกับเสแสร้งนั้นฮั่วถิงยังแยกออก
ดูเหมือนว่าเธออยากจะใช้ชีวิตคู่กับเขาจริง ๆ
ฮั่วถิงอดกลั้นความรู้สึกที่อยากจะหันไปมองเธอไว้ สายตามองตรงไปข้างหน้าแล้วกล่าวพึมพำ “ไม่เป็นไรครับ ผมไม่เหนื่อย”