เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 167 การได้เป็นสามีภรรยาก็ไม่ได้ยากเย็นขนาดนั้น
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการอบรมสั่งสอนมีปัญหาหรือสังคมหล่อหลอมให้เธอเป็นเช่นนี้ สองพ่อลูกเสิ่นเค่อฉินและเสิ่นหมิงเจ๋อต่างก็กําลังครุ่นคิดทบทวน
บรรยากาศเงียบลงชั่วขณะ
ฮั่วถิงในตอนนี้เองก็มีความรู้สึกซับซ้อนจนยากจะอธิบาย
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสิ่นหมิงเจ๋อจึงกล่าวต่อว่า “ถ้าดูจากที่ฮั่วถิงพูด ก่อนที่พวกเธอจะแต่งงานกันเขาเคยเจอเธอแค่สองครั้ง ไม่เคยแม้แต่จะพูดคุยกันเลย กลับพูดประโยคที่ดูมักง่ายว่ามีใจให้เธอ แถมยัง... มีเจาเจาออกมากับเธอ เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนที่มองแค่ภายนอกและตื้นเขินเหลือเกิน”
พูดถึงตรงนี้เสิ่นหมิงเจ๋อก็รู้สึกกระดากอายเล็กน้อย แต่ในบ้านมีพวกเขาสามพ่อลูกที่พึ่งพาอาศัยกันอยู่เพียงลำพัง จึงไม่สนใจสิ่งเหล่านี้อีกต่อไป หากยังลังเลต่อไปอาจส่งผลต่อชีวิตทั้งชีวิตของน้องสาว เธอทำพลาดไปครั้งหนึ่งแล้ว เสียเวลาไปกว่าสามปี หากยังทำพลาดต่อไป ชีวิตภายภาคหน้าของเธอคงจะลำบากยิ่งกว่านี้
“รอให้เธอใช้ชีวิตกับเขาไปสักสองสามปี อายุมากขึ้น รูปโฉมไม่สดใสเหมือนเดิมแล้ว เขากลับไปชอบคนที่อายุน้อยและสวยกว่า... ผู้ชายที่การงานมั่นคงจะหย่าแล้วแต่งงานใหม่นั้นง่ายดายนัก การแต่งงานที่ไม่มีพื้นฐานความรู้สึกจะยืนยาวได้อย่างไร ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว เรื่องนี้ได้ลองพิจารณาดูบ้างหรือยัง?”