เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 ความรักของคนหนุ่มสาว
เสียงร้องไห้ของเธอค่อย ๆ เงียบลง เธอเบิกดวงตาที่แดงก่ำมองเสิ่นหมิงเจ๋อ นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าจิตใจของเขาจะแข็งกระด้างและไร้ความรู้สึกได้ถึงเพียงนี้ ทั้งไม่ยอมฟังเหตุผลและไม่เล่นด้วยกับทั้งไม้อ่อนไม้แข็ง ในเมื่อสามารถช่วยเธอหาบของได้แล้ว ทำไมถึงจะแต่งงานกับเธอไม่ได้?
แบบนี้ถือว่าเธอยอมทอดสะพานให้แล้ว ฝ่ายชายมีแต่ได้กับได้ไม่ใช่หรือไง?!
เสิ่นหมิงเจ๋อไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายเกลียดชังตนเองเข้าแล้ว ยังคงพยายามอดทนพูดต่อว่า “เรื่องแต่งงานเป็นเรื่องสำคัญชั่วชีวิต จะทำส่งเดชไม่ได้ เธออย่าทำแบบนี้เลย ยังไงก็ต้องมีวิธีแก้ไข ไม่อย่างนั้นเรามาลองคิดหาวิธีอื่นกันเถอะ”
เสิ่นหมิงเจ๋อยังเอาคำพูดที่เสิ่นหัวหนงเคยสอนเขามาอ้าง “ชีวิตจะต้องดีขึ้น ขอเพียงตอนนี้อย่าทำเรื่องที่ทำให้เสียใจภายหลังก็พอ”
พูดจบเขาก็มองแขนของเถียนฮุ่ยจือ เป็นเชิงถามว่าเขาไปได้หรือยัง?
เถียนฮุ่ยจือใช้มือยันกำแพง นิ้วมือหงิกงอจิกเข้าไปในร่องอิฐ ดูสงบกว่าเมื่อครู่มาก ทว่าสีหน้ากลับยิ่งดูหม่นหมองและอึมครึมกว่าเดิม
“ฉันเป็นผู้หญิงนะ จะไม่ให้สนใจชื่อเสียงได้ยังไง? เธอให้ฉันไม่แต่งงาน แล้วจะให้ฉันใช้ชีวิตเป็นหญิงแก่โดดเดี่ยวไปตลอดชีวิตแบบนี้งั้นเหรอ...” เธอปาดน้ำตาที่ไหลออกมาจากหางตาแล้วพูดว่า “ไม่พูดเรื่องไร้สาระพวกนั้นแล้ว เสิ่นหมิงเจ๋อ ฉันขอถามเธอประโยคเดียว เธอไม่เต็มใจช่วยฉันจริง ๆ เหรอ? ไม่แต่งกับฉันจริง ๆ เหรอ?”
เสิ่นหมิงเจ๋อส่ายหน้า