0159

⬢⬢⬢

ตอนที่ 159 คนขี้ขลาดกับเจ้าแมลงที่น่าสงสารที่ไม่ถูกใจ

“เธอ...” ฮั่วถิงโกรธจนใบหน้าตึงเปรี๊ยะราวกับแผ่นเหล็ก ในดวงตาคล้ายมีเปลวเพลิงสองกลุ่มกำลังลุกโชน

พูดแบบนี้ หมายความว่าเธอคิดจะสวมเขาให้เขาจริงๆ หรือ?

หมวกสีเขียวแห่งความอัปยศที่ไม่มีผู้ชายคนไหนแบกรับได้นี้ ฮั่วถิงไม่ต้องการ

เขาถึงกระทั่งพูดคำว่า “ถูกสวมเขา” ออกมาไม่ได้ด้วยซ้ำ

ส่วนเรื่องที่เธอต้องลากลู่ไป่เวยเข้ามาเอี่ยวรวมกับเขานั้น ฮั่วถิงรู้สึกชาชินไปแล้ว เขาคิดว่าผู้หญิงทุกคนคงเป็นแบบนี้กระมัง เรื่องเก่าๆ ในอดีตพวกนางมักจะขุดคุ้ยขึ้นมาไม่รู้จบ เขาจึงเลือกที่จะเพิกเฉยทิ้งไป เพราะขี้เกียจเกินกว่าจะเสียแรงอธิบายอีก

“สิ่งที่ตัวเองทำแล้วยังไม่ยอมให้คนอื่นพูดถึงเหรอ? โดนจี้จุดเข้าหน่อยก็โกรธจนอายแทนที่จะอับอายขายหน้าสินะ?”

“เสิ่น-หัว-หนง!”

“รู้แล้วน่า ทะเลาะกันไปก็ไม่มีความหมาย” เสิ่นหัวหนงพึมพำ “มาคุยเรื่องงานกันดีกว่า ฉันขอบอกคุณอย่างจริงจังเลยนะ คุณฟังให้ดีแล้วเตรียมใบสมรสไว้ให้พร้อม!”