เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 158 วิกฤตสวมเขาของฮั่ว庭
เด็กหนุ่มพูดจบก็มองเสิ่นหัวหนงแวบหนึ่ง ก่อนจะหดหัวกลับเข้าบ้านไป
เสิ่นหัวหนงรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก แม้จะคิดว่าไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่นี่ทำเอาเธออยากหัวเราะจริงๆ
เถียนฮุ่ยจือทำได้เพียงพึมพำเสียงเบาว่า “เธอคอยดูเถอะ” แล้วก็หันกลับมา เสิ่นหัวหนงกระแอมเบาๆ เพื่อกลั้นขำเอาไว้
แต่เถียนฮุ่ยจือดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบ หรือไม่ก็ชินไปแล้ว? สรุปคือสีหน้าของเธอเรียบเฉยมาก เธอชี้ไปที่ประตูบ้านตระกูลเว่ยข้างกายแล้วถามว่า “นี่เธอจะไปหาพวกเขาเหรอ?”
เสิ่นหัวหนงพยักหน้า
เถียนฮุ่ยจือเหลือบมองประตูบานนั้น ทำท่าเหมือนมีอะไรจะพูดแต่ก็เงียบไป จู่ๆ เธอก็ดึงเสิ่นหัวหนงเดินออกไปกลางลานบ้านไม่กี่ก้าว
ถึงเสิ่นหัวหนงจะรู้สึกว่าการกระทำของเธอแปลกประหลาดไปหน่อย แต่ก็ยังขมวดคิ้วเดินตามไป ส่วนเจาเจามองตามแม่ไปด้วยความงุนงง
เถียนฮุ่ยจือไม่ได้สนใจเลยว่าเจาเจาอยู่ด้วย เธอขยับเข้าไปใกล้ขึ้นแล้วลดเสียงลงว่า “เธอรู้ไหมว่าทำไมบ้านพวกเขาถึงต้องมาอยู่ที่นี่?”