เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 160 ความชอบที่บิดเบี้ยวเหลือเกิน
“จะคุยกันทางจิตวิญญาณก็ได้นะ ผมพร้อมจะแลกเปลี่ยนกับคุณได้ทุกเมื่อ อยากรู้อะไรก็ถามได้หมด ส่วนเรื่องความปรารถนาทั้งทางอารมณ์และร่างกายนั้นยิ่งไม่ใช่ปัญหา คุณยังไม่เคยลองกับผมเลย แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าเราจะจุดประกายกันไม่ได้? ผมว่าไม่มีใครเหมาะกับเราไปมากกว่านี้อีกแล้ว ไม่อย่างนั้นคุณจะพาผมออกมาทำไมล่ะ?”
“วันนี้ผมหงุดหงิดและสับสนไปหน่อยจนทำให้คุณตกใจ ขอโทษทีนะหนงหนง เดิมทีผมตั้งใจว่าจะให้เวลาคุณ เราค่อย ๆ คบกันไปก่อน เดี๋ยวคุณก็คงเห็นข้อดีของผมเอง แต่ดูสิ คุณกลับไม่มองผมเลย แถมยังทำท่าจะไปสนใจคนอื่น แล้วยังจะหย่ากับผมให้ได้ ผมรอต่อไปไม่ไหวแล้ว”
“...ถือซะว่าทำเพื่อเจาเจาเถอะนะ แกยังเล็กขนาดนี้ ถ้าเราหย่ากันตอนนี้ มันจะเป็นผลเสียต่อสุขภาพจิตของแก คุณไม่กลัวโดนคนนินทาเหรอ? แต่เจาเจาล่ะ ถ้าถูกคนอื่นพูดใส่ แกจะทนไหวเหรอ?”
แววตาของเสิ่นหัวหนงเปลี่ยนไปเล็กน้อย
โฮ่วถิงผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขาพูดมาตั้งครึ่งค่อนวันจนคอแห้ง แต่ไม่เห็นเสิ่นหัวหนงจะมีสีหน้าหรือท่าทีสะทกสะท้านอะไรเลย เขาจึงรู้ว่าคำพูดทั้งหมดที่ผ่านมาเสียเปล่า คนอย่างเขานี่ไม่เคยอยู่ในสายตาของเสิ่นหัวหนงเลยจริง ๆ
อยากจะให้เธอยอมรับและให้โอกาสเขาด้วยความเต็มใจน่ะเหรอ ต่อให้เป็นเขาเองก็ไม่มีทางทำสำเร็จ
โชคดีที่เขายังมีเจาเจา เจาเจาที่ในอดีตเสิ่นหัวหนงใช้เพื่อกักขังเขาและผูกมัดชีวิตแต่งงานของพวกเขาไว้ ตอนนี้กลับถูกเขานำมาใช้ประโยชน์ในทางเดียวกัน