0155

⬢⬢⬢

ตอนที่ 155 ลู่ไป่เวยนำเสนอเมนู

“ซุปปอดหมูถ้วยนี้ตุ๋นด้วยวิธีแบบอาหารกวางตุ้งค่ะ ใส่สาลี่กับเห็ดหูหนูขาวเข้าไปด้วย ช่วยบำรุงปอดและแก้ร้อนใน ทั้งยังมีสรรพคุณช่วยให้สงบประสาท ดีต่ออาการคลื่นไส้ กระวนกระวาย หรือกระหายน้ำ สหายอาวุโสดื่มซุปสักถ้วยก่อนทานข้าวจะดีกว่าค่ะ ถ้าไม่อยากทานข้าวก็ทานขนมถั่วเขียวสักสองสามชิ้นได้นะคะ ทั้งหมดนี้เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ เลยค่ะ สดใหม่มาก”

“ถ้าท่านรู้สึกว่าพวกนี้หวานเลี่ยนเกินไป ก็ลองชิมยำสามเส้นจานนี้ดูนะคะ ท่านมีความชอบหรือความเห็นอะไรบอกฉันได้หมดเลยค่ะ ครั้งหน้าฉันจะปรับตามรสนิยมของท่าน ครั้งนี้เองก็ยังไม่ทราบแน่ชัด เลยทำตามที่ตัวเองคิดน่ะค่ะ”

“ใช่ครับปู่ อาจารย์ลู่เก่งมากเลย ผมชิมฝีมือเธอมาแล้ว เมื่อกี้ก็เพิ่งทานจนแน่นท้อง รับรองเลยว่าปู่ได้ทานคำเดียวจะต้องเจริญอาหารขึ้นทันที ทานแล้วต้องอยากทานอีกแน่!” ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างเตียงผู้ป่วยกล่าว

เสิ่นหัวหนงยืนอยู่หน้าประตู มองลู่ไป่เวยที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในห้อง พลางคิดในใจว่า ไม่ใช่ว่าเธออยากจะเล่นงานลู่ไป่เวยหรอกนะ แต่ช่างน่าเสียดายที่ดันมีวาสนาต่อกันขนาดนี้

เมืองจิ่งมีพื้นที่แค่นี้เอง แวดวงการทำอาหารยิ่งเล็กกว่าเดิมอีก ไม่กี่วันก็กลับมาเจอกันอีกครั้ง เสิ่นหัวหนงจึงไม่รู้สึกแปลกใจเลย

เสิ่นหัวหนงเคาะประตูเบา ๆ เสียงสนทนาภายในห้องหยุดชะงักลง คนทั้งสี่ในห้องต่างมองมาที่ประตู

เสิ่นหัวหนงและฟางต้าชิ่งต่างสวมชุดทำงาน ในมือถือตะกร้าไว้ สถานะของพวกเขาจึงชัดเจนมาก