0156

⬢⬢⬢

ตอนที่ 156 ผู้ชายเจ้าเล่ห์ปรากฏตัวอีกครั้ง

หลิวซิ่นฟางดึงตัวเธอไว้แล้วเกลี้ยกล่อม “ผ้าห่มสองผืนหนักเจ็ดแปดชั่งรวมกับผ้าปูที่นอนพวกนี้ก็มีสิบชั่งแล้วนะ อย่าดูถูกของสิบชั่งนี้เชียว กองโตขนาดนั้น ไม่พูดถึงเรื่องหนัก แค่ความร้อนก็ทำเอาเธอแทบแย่แล้ว

ตอนนี้เพิ่งเริ่มแบกเลยยังไม่รู้สึกว่าหนัก แต่พอเวลาผ่านไปนานเข้า ทางก็ไกลตั้งสิบกว่ากิโลเมตร พื้นดินมีแต่โคลนตะกอน เธอไม่มีที่ให้หยุดพักเท้าสักที่ แถมยังต้องจูงเจาเจาอีก ถึงกลางทางถ้าเด็กร้องไห้ขึ้นมาจะทำอย่างไร ถ้าฉันจะแนะนำนะ เธอเอาไปก่อนครึ่งหนึ่ง พรุ่งนี้ค่อยเอาไปอีกครึ่ง อย่าปล่อยให้ตัวเองเหนื่อยตายเลย”

เสิ่นหัวหนงยิ้มปฏิเสธ “ไม่ได้หรอกค่ะ พ่อกับพี่ชายน้องชายกำลังรอใช้อยู่ ไม่รู้เมื่อคืนต้องนอนกับพื้นหรือเปล่า ไม่มีแม้แต่ที่นอน น้ำหนักแค่นี้ฉันพอไหวค่ะ เจาเจาบนทางก็ว่าง่ายมาก ไม่ค่อยขอให้ฉันอุ้มเท่าไหร่”

เจาเจารีบพยักหน้าตามแล้วพูดว่า “หนูเดินเองได้ค่ะ”

หลิวซิ่นฟางมองดูสองแม่ลูกแล้วถอนหายใจ ขณะช่วยจัดเสื้อกันฝนให้เธอก็อดบ่นไม่ได้ว่า

“รู้ว่าเธอเป็นแบบนี้มาตลอด ฉันก็เลยไม่กล้าถาม ฉันอยากจะเตือนเธอมานานแล้ว แม้จะบอกว่าพวกเราผู้หญิงค้ำฟ้าได้ครึ่งผืน แต่คนในบ้านไม่อาจให้ผู้หญิงแบกรับไว้คนเดียวหรอกนะ แล้วจะเอาผู้ชายไว้ทำอะไร? ถ้าพวกเขาคลอดลูกได้ ทำกับข้าวเป็น ล้างจานเลี้ยงลูกทำงานบ้านยอมทำตัวดีๆ คอยปรนนิบัติแม่ยายและพ่อตาได้ ฉันก็ยินดีจะแบกไว้ทั้งหมดหรอก แต่นี่เขาทำได้ไหมล่ะ?”