0154

⬢⬢⬢

ตอนที่ 154 ความคิดที่ชั่วร้ายอย่างหนึ่ง

ฮั่วถิงพูดเป็นนัยและบอกชัดเจนติดต่อกันหลายครั้ง เหลือเพียงแค่เอ่ยปากชวนเธอไปอยู่ด้วยตรง ๆ เท่านั้น หากเสิ่นหัวหนงฟังไม่ออกก็คงแปลก เธอถามด้วยความสงสัยว่า “ห้องนี้ก็แค่นี้ จะซ่อนไว้ที่ไหนได้อีก? นายไม่รู้จริง ๆ หรือ?”

ฮั่วถิงตอบว่าไม่รู้จริง ๆ

เขาต้องการเข้าใจอาการป่วยของตัวเองผ่านทางเสิ่นหัวหนงจริง ๆ นี่เป็นช่องโหว่เดียวที่เขาพบ เขามีสัญชาตญาณด้วยว่าหากไม่มีเสิ่นหัวหนง เขาคงไม่มีวันได้รู้ว่าตนเองทำอะไรลงไปบ้างหลังจากสูญเสียความทรงจำ เขาไม่ต้องการป่วยต่อไปเรื่อย ๆ แบบนี้

นอกจากนี้ยังมีความปรารถนาที่คลุมเครือจนอธิบายไม่ได้ เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงดีและอ่อนโยนว่า “ยังไงก็หย่ากันไม่ได้อยู่ดี เธอไปอยู่ที่นั่นก็ไม่มีผลเสียอะไร ไปทำงานสะดวก ฉันต้องส่งมอบงาน พอย้ายไปตำแหน่งใหม่ก็น่าจะยุ่งอยู่พักใหญ่ ฉันรับประกันว่าในสถานการณ์ปกติจะไม่รบกวนเธอ”

ทว่าเสิ่นหัวหนงกลับไม่ค่อยอยากจะพัวพันกับผู้ป่วยที่เป็นตัวปัญหาอย่างเขาต่อไปอีก

คำปฏิเสธของเสิ่นหัวหนงยังไม่ทันหลุดจากปาก เวลานั้นเสียงเจ้าเจาที่กำลังตะโกนเรียกพ่อแม่ก็ดังมาจากนอกบ้าน เสิ่นหัวหนงรีบลุกขึ้นเดินออกไปก่อน

ฮั่วถิงมองแผ่นหลังของเธอแล้วยิ้มขมขื่นโดยไร้เสียง ก่อนจะเดินตามออกมา