เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 153 วิกฤตการณ์การหย่าร้าง【2】
“รวดเร็วดีนะ ตกลงกันเรียบร้อยแล้วเหรอ” เสิ่นหัวหนงถาม
ฮั่วถิงไม่ตอบ สายตาที่เขามองเธอดูแปลกประหลาดพิกล
ฮั่วกั๋วอันมองเสิ่นหัวหนงด้วยใบหน้าสงสัยใคร่รู้พลางกล่าวว่า “ทำไมถึงได้ยินมาว่าพวกเธอจะหย่ากันล่ะ? พวกเธอ... ทะเลาะกันงั้นเหรอ?”
เสิ่นหัวหนงมองฮั่วถิง ถามเขาโดยไร้เสียงว่าหมายความว่าอย่างไร เป็นเขาที่บอกว่าพวกเขาทะเลาะกันใช่ไหม?
“นี่ก็ไม่นับว่าทะเลาะกันหรอกมั้ง” เสิ่นหัวหนงขมวดคิ้ว
[ส่วนที่ 2 ของบรรทัด] ฮั่วกั๋วอันไม่สนใจว่าเธอจะพูดอะไร ยังคงเกลี้ยกล่อมต่อ “ถึงแม้ว่าพวกเธอจะมีศักดิ์เป็นผู้อาวุโส แต่หากนับตามอายุแล้ว ผมแก่กว่าพวกเธอเล็กน้อย ถือว่าอาบน้ำร้อนมาก่อน วันนี้ผมจะพูดอะไรที่ถือดีหน่อยเถอะ คนเขาว่ากันว่ายอมรื้อวัดสิบแห่งยังดีกว่าทำลายการแต่งงานหนึ่งคู่ ตอนพวกเธอเย็นชากันยังไม่หย่า แล้วทำไมตอนนี้คืนดีกันแล้วกลับมาทะเลาะจะหย่ากันได้ล่ะ? เรื่องมันใหญ่โตแค่ไหนเชียว เมื่อวานยังดี ๆ อยู่ วันนี้กลับจะหย่ากันแล้ว?”
ฮั่วถิงไม่แก้ตัว แถมยังมองเธอไปพร้อมกับฮั่วกั๋วอัน
เสิ่นหัวหนงนึกถึงเรื่องที่เธอเอาชื่อเขามาอ้างเสียแล้ว เธอเคยปลอมตัวเป็นภรรยาผู้รักใคร่ของเขาจริง ๆ เธอจึงอธิบายแบบคลุมเครือว่า “พวกเราตกลงจะหย่ากันตั้งนานแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นตอนนั้นเราก็ไม่ได้แจ้งทางบ้าน ไม่มีอะไรสักอย่าง แถมยังแยกกันอยู่ตลอด นี่ไม่นับว่าเป็นสามีภรรยากันด้วยซ้ำไม่ใช่เหรอ?”