0151

⬢⬢⬢

ตอนที่ 151 ยิ่งเป็นพวกอันธพาลก็ยิ่งกลัวคนมีวิชาความรู้

เสิ่นหัวหนงกำลังนินทาอยู่ในใจ ฮั่วถิงกลับหันมามองกะทันหัน เสิ่นหัวหนงตั้งตัวไม่ติดถูกจับได้คาหนังคาเขา

เธอฮึดฮัดในลำคอเบา ๆ แล้วเบือนหน้าหนี

ฮั่วถิงค่อย ๆ ยืนตัวตรงแล้วเดินเข้ามา เมื่อเข้าใกล้ข้างกายเธอเขาก็พูดว่า “เธอตามผมมานี่”

หัวใจของเสิ่นหัวหนงสั่นกระตุกวูบ เธอไม่ได้ลุกขึ้นทันที ฮั่วถิงเดินออกไปได้สองก้าวก็หันกลับมามองเธออีกรอบ เธอจึงลุกขึ้นเดินตามไปอย่างไม่เต็มใจนัก

“หนงหนง เป็นอะไรไปเหรอ” เสิ่นหมิงเจ๋อซึ่งเพิ่งขนโครงไม้ที่ถูกเผาจนเกรียมขึ้นมาบนคันกั้นน้ำถามขึ้นเมื่อเห็นดังนั้น

“ฉันไม่เป็นไรค่ะ” เสิ่นหัวหนงตอบ “มีบางเรื่องต้องปรึกษากับฮั่วถิง พี่ชายไปทำธุระก่อนเถอะค่ะ”

เสิ่นหมิงเจ๋อมองฮั่วถิงอย่างระแวง ทว่าฮั่วถิงเดินจ้ำอ้าวไปไกลแล้ว “ทางนี้ไม่ต้องให้เธอช่วยแล้ว เธอรีบกลับไปเถอะ เมื่อกี้ตอนเจอฮั่วถิง เขาพาเสี่ยวเฟยกับปู่ของเขาไปที่บ้านแล้ว เธอกลับไปดูหน่อยนะ”

เสิ่นหัวหนงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “งั้นเดี๋ยวฉันค่อยมาใหม่นะคะ”