0150

⬢⬢⬢

ตอนที่ 150 แรงกายแรงใจ

เสิ่นหัวหนงจุดไม้ขีดติดอยู่หลายก้าน ในระหว่างที่หลบสะเก็ดไฟที่กระเด็นออกมา เธอใช้เท้าเตะตะเกียงน้ำมันที่ยังอยู่ในสภาพดีจนล้มไป ครึ่งหนึ่งของน้ำมันก๊าดหกกระจายออกมา จากนั้นจึงใช้วิธีเดิมเตะที่นอนไปกองไว้ข้างผนังด้านที่ติดกับเตียง แล้วโยนฟืนแห้งที่วางกองอยู่ในห้องเข้าไปอีกสองสามก้าน

เมื่อแน่ใจว่าไฟเริ่มลุกไหม้แล้ว เสิ่นหัวหนงก็เดินตามเสิ่นเค่อฉินออกมาข้างนอกทันที

“หนงหนง ของพวกนั้นไม่มีค่าอะไรหรอก ไม่ต้องเอาแล้ว” เสิ่นเค่อฉินมองสำรวจเธอด้วยความร้อนรน “มีตรงไหนบาดเจ็บหรือเปล่า?”

เสิ่นหัวหนงส่ายหน้า “ฉันไม่เป็นไรค่ะ”

“เด็กคนนี้นี่...”

“ข้างในนั่นมันคนบ้าชัด ๆ เธอไม่รู้หรือไง ควรจะหนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะไกลได้ ไปถือสาอะไรกับยัยนั่น!” เสิ่นหมิงเจ๋อพูดอย่างหัวเสีย อดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วจิ้มหน้าผากเสิ่นหัวหนงไปหนึ่งที

เสิ่นหัวหนงถลึงตาใส่เขาหนึ่งที แล้วหันไปมองกลุ่มไทยมุงที่กำลังส่งเสียงอึกทึก ตอนนี้เธอยังไม่มีเวลามาคิดบัญชีกับเขา เธอจึงชี้ไปที่ควันดำในห้องแล้วพูดอย่างปากไม่ตรงกับใจว่า “ช่างเถอะ ในเมื่อยัยนั่นวางเพลิงในห้องแล้ว ก็รีบดับไฟกันเถอะ ไม่อย่างนั้นจะไปอยู่ที่ไหนกัน!”