ตอนที่ 341 หมู่บ้านเล็ก

ตอนที่ 341 หมู่บ้านเล็ก

เซี่ยหย่งรับคำสั่งแล้ว แทบจะรอไม่ไหวที่จะพุ่งตัวออกจากกระโจมทหาร ไปจูงม้าศึกที่ตนเองคุ้นเคยกับการขี่ขึ้นมา

เตรียมเสบียงแห้ง ถุงน้ำอย่างเร่งรีบ กระชับเสื้อกันหนาวหนาหนักให้แน่นหนา แล้วจึงควบม้าพุ่งทะยานออกจากค่ายทหารในค่ำคืนเหน็บหนาวของวันส่งท้ายปี มุ่งหน้าควบตะบึงไปสู่ความมืดมิดอันมิอาจล่วงรู้ทางทิศเหนือ

ลมหนาวดั่งคมมีด บาดเฉือนบนใบหน้าจนเจ็บแสบ แสงไฟของค่ายทหารและเสียงเอะอะของมื้ออาหารค่ำส่งท้ายปีที่ลอยมาแผ่วเบาถูกทิ้งไว้เบื้องหลังอย่างรวดเร็ว เบื้องหน้าคือทุ่งร้างอันดำสนิทและโครงร่างอันเลือนรางของเทือกเขาแต่ไกล