ตอนที่ 340 ผลไม้เสียงหวีด

ตอนที่ 340 ผลไม้เสียงหวีด

เด็กตรงหน้ามีขนาดตัวไล่เลี่ยกับอาสุ่ยและเสี่ยวมู่ เพียงแต่ผ่ายผอมกว่ามาก ทว่าบนใบหน้าที่กรำแดดจนคล้ำเกรียมกลับมีรอยยิ้มเปี่ยมความหวัง

ในที่สุดนางหลี่ก็มิได้ดึงดันอีก แม้นางจะรู้สึกอยู่เสมอว่าผู้อื่นมาช่วยงาน ย่อมไม่อาจปล่อยให้พวกเขากลับไปทั้งที่ท้องว่างได้

ทว่าเด็กที่โตได้ครึ่งคนเหล่านี้ต่างมีความตั้งใจมั่นของตนเอง นางจึงเปลี่ยนเป็นน้ำหวานหนึ่งชามหรือหมั่นโถวธัญพืชรวมสักหนึ่งถึงสองลูกในยามเที่ยงแทน

ด้วยเหตุนี้ การตระเตรียมสำรับอาหารสำหรับคนสิบกว่าคนในแต่ละวัน จึงไม่อาจละเลยสะเพร่าได้แม้แต่น้อย

“ซวงอวี่ ดูโจ๊กในหม้อไว้หน่อยนะ อย่าให้ล้นออกมาเล่า” นางหลี่สั่งความ พลางลุกขึ้นไปตรวจดูหมั่นโถวในเข่งนึ่งด้วยตนเอง