ตอนที่ 342 ผิดปกติ

ตอนที่ 342 ผิดปกติ

ในใจของเซี่ยหย่งพลันไหววูบ ยามสงครามและภัยโจร มักเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนพลัดถิ่นย้ายถิ่นฐานมากที่สุด

เขาใคร่ครวญถ้อยคำ ก่อนเอ่ยถามขึ้น “เช่นนั้น……ในหมู่บ้านเคยมี……มีคนเพิ่มขึ้นหรือไม่ขอรับ อย่างเช่น มีผู้ใจบุญคนใดรับเด็กไร้บ้านไว้พักพิงบ้างหรือไม่ หรือเคยเห็นใบหน้าคนแปลกหน้าพาเด็กผ่านมาบ้างหรือไม่ขอรับ”

ท่าทางสูบยาของชายชราพลันชะงักไป เขาเงยหน้าขึ้นใช้ดวงตาขุ่นมัวเหลือบมองเซี่ยหย่งแวบหนึ่ง แววตานั้นดูคล้ายมีบางสิ่งซ่อนอยู่ ทว่าก็หลุบเปลือกตาลงอย่างรวดเร็ว

พลางส่ายหน้า “ไม่มีหรอก ซอกเขาแสนยากจนแห่งนี้ตนเองยังกินไม่อิ่มท้อง ใครเล่าจะไปเก็บเด็กมาเลี้ยงดู ใบหน้าคนแปลกหน้าหรือ……ช่วงก่อนหน้านี้มีพ่อค้าเร่เดินทางเร่ร่อนผ่านมาสองสามคน นำของใช้เย็บปักจิปาถะมาขายบ้าง ก็ไม่เห็นมีผู้ใดพาเด็กมาด้วย