เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 316 วันขึ้นปีใหม่
แม้ไม่มีกับข้าวนับเจ็ดนับแปดจาน ทว่าทุกสิ่งสำหรับครอบครัวอาสุ่ยแล้ว ล้วนเป็นของดีที่มีโอกาสได้กินก็ต่อเมื่อฉลองตรุษจีน ทั้งยังเป็นสิ่งที่ปีก่อน ๆ ไม่กล้าแม้แต่จะคิดฝัน
คนสามคนในครอบครัวล้อมวงนั่งรอบโต๊ะสี่เหลี่ยม พ่อของอาสุ่ยมองกับข้าวบนโต๊ะ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงหลายครา อยากจะกล่าวสิ่งใด ทว่าสุดท้ายทำได้เพียงยกชามบิ่นที่ใส่น้ำร้อนในมือขึ้น น้ำเสียงสั่นเครือ “กิน... กินข้าวเถอะ ปีนี้ นับเป็นบุญคุณของตระกูลหลี่แท้ ๆ... วันหน้า เจ้าสองคนแม่ลูก ต้องจดจำความดีของพวกเขาไว้ให้มั่น”
แม่ของอาสุ่ยใช้แขนเสื้อซับหางตา คีบเนื้อหมักตากแห้งชิ้นที่มีแต่เนื้อแดงให้สามี แล้วคีบให้ลูกชายอีกชิ้นหนึ่ง “กินเถอะ กินกันให้หมด พ่อมัน เจ้าก็กินให้มากหน่อย บำรุงร่างกายให้ดี อาสุ่ย เจ้าเองก็กำลังโต”