กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 251 เลือนหาย
ราวเจ็ดแปดวันให้หลังในรุ่งเช้าวันหนึ่ง ซวงเยวี่ยตื่นแต่เช้าล้างหน้าหวีผมหน้าอ่างน้ำใสสะอาดเสร็จสิ้น นิ้วมือก็ปัดผ่านหางคิ้วโดยไม่ตั้งใจ สัมผัสแตกต่างไปจากวันวานเล็กน้อย
หัวใจนางกระตุกวูบ รีบยื่นหน้าเข้าไปใกล้ผิวน้ำ อาศัยแสงอรุณที่ส่องลอดหน้าต่างเข้ามาพินิจดูอย่างละเอียด
เห็นเพียงผิวหนังผืนเล็ก ๆ ตรงนั้นที่เดิมทีทายาขี้ผึ้งไว้จนแดงเรื่อและลอกเป็นขุยเล็กน้อย ยามนี้ไฝเม็ดนั้นที่ตนเองอยากหลบลี้หนีหน้าได้หลุดร่วงไปตามธรรมชาติแล้ว เผยให้เห็นเนื้อหนังสีชมพูระเรื่อด้านล่างที่สีอ่อนกว่าผิวโดยรอบเล็กน้อย