ตอนที่ 230 พักผ่อนครู่หนึ่ง

ตอนที่ 230 พักผ่อนครู่หนึ่ง

เล่นจนเหนื่อยล้า ทั้งสามคนก็นั่งเรียงแถวอยู่บนขั้นบันไดใต้ชายคา เสี่ยวสือโถวล้วงเอาแผ่นแป้งย่างจนหอมกรุ่นครึ่งชิ้นที่เหลือจากเมื่อเช้าออกมาจากอกเสื้อ บิออกเป็นสามชิ้น แล้วยื่นชิ้นใหญ่ให้ผู้เป็นน้องสาว “หิวหรือไม่ กินสักหน่อย”

ถวนจื่อรับมา กัดแทะทีละคำเล็ก ๆ แก้มป่องตุ่ยขยับไปมาราวกับกระรอกน้อย

แสงแดดลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ สาดประกายแสงเป็นจุดแต้มกระจายไปทั่วร่างของพวกเขา บริเวณข้างโอ่งน้ำที่อยู่ไกลออกไป นางหลี่และย่าจางยังคงสาละวนทำงานอยู่ มีเสียงพูดคุยแผ่วเบาของพวกนางแว่วมาเป็นระยะ